ساده ترین درخت محتوا ساختار والد- فرزند دارد. به این صورت که یک موضوع اصلی را به عنوان ریشه یا گره اصلی دارید که در حکم والد است و سایر اتفاقات به صورت زیرمجموعه هایی از آن رسم می شود که به آن شاخه یا کودک گفته می شود. این نوع از درخت های تولید محتوا یکی از ساده ترین و البته مهم ترین درختان محتوا هستند که رسم آنها چندان تازه و پیچیده نیست.
در سیستم های مدیریت محتوا، دسته بندی محتوا بر اساس نوع (type) انجام می شود. ساختار این دسته بندی در نگاه اول بسیار ساده و زیبا است و با کلیک بر روی هر قسمت می توانید به جزئیات بیشتر در هر بخش دست پیدا کنید.
انتخاب موضوع محتوا به دو مورد بستگی دارد:
ممکن است این دو نکته شبیه به هم باشند اما در نظر گرفتن آن بسیار مهم است. بعد از انتخاب موضوع اصلی می توانید مسائل مرتبط با آن را به عنوان شاخه ها یا بچه ها در نظر بگیرید و طرح کامل درخت محتوا را رسم کنید.
یک ساختار درختی یا شکل درختی شیوه ای از ارائه محتوای طبقه بندی شده در قالب یک نمودار است. نامگذاری ساختار درختی به دلیل شباهت نمودار ارائه طبقات به شکل یک درخت است. با این حال شکل اصلی ساختار درختی برعکس یک درخت است و ریشه ساختار (طبقه اصلی) در بالا و برگ ها (زیرطبقات) در پایین نمودار قرار می گیرند.
مفهوم درخت محتوا مفهومی انتزاعی است و به اشکال گوناگون استفاده می شود. یکی از انواع استفاده های این نمودار توصیفی در محتوای درختی (content tree) در علوم کامپیوتر است. محتوای درختی در خود سیستم عامل کامپیوتر یا در شبکه های اینترنتی برای طبقه بندی و سازماندهی بخش های مختلف داده ها استفاده می شود. نمودار کلی درخت محتوا از این قسمت ها تشکیل می شود:
نود (node): بخش اصلی یک درخت محتواست که در کامپیوتر به قسمت های یا وسایل مختلف موجود اشاره می کند و در وبسایت ها یا شبکه های اینترنتی به هر چیزی که دارای یک آدرس آی پی باشد اشاره می کند. نودها قسمت های مجزای یک درخت محتوا هستند و شامل فهرستی از لینک ها می شوند.
شاخه (branch): خطوط متصل کننده نودها را شاخه می گوییم.
بچه (زیرنود): به زیرمجموعه های یک نود اصلی که دارای قسمت های مختلفی است بچه نود یا زیرنود می گوییم. اگر نودی دارای هیچ بچه ای نباشد به آن برگ می گوییم.
ساختار درخت محتوا یکی از سیستم های مدیریت محتوا است که دسترسی به اجزای مختلف یک سیستم عامل، یک شبکه اینترنتی و یا یک وب سایت را ساده تر می کند؛ به این شکل که بخش اصلی و مرکزی به عنوان ریشه ساختار در بالاترین قسمت ساختار درختی قرار گرفته و سایر اجزا و قسمت ها در طبقه بندی های زیرین تقسیم بندی می شوند.

برای ایجاد ساختار درخت محتوا، طراحی های گوناگونی وجود دارد که ما در اینجا به یکی از آن ها اشاره می کنیم.
ایده اصلی ایجاد ساختار درخت محتوا در یک سایت این است که تمامی بخش های سایت به شکل منظم، ساده و سازماندهی شده در اختیار ویراستار قرار گیرد تا بتواند به راحتی به تمامی مطالب دسترسی داشته باشد.
مقدماتی ترین بخش ساختار یک وبسایت «نود» (node) است که شامل دو زیرنود (بچه نود) یکی نود صفحه اصلی و دیگری نود کتابخانه هاست.
نود صفحه اصلی به عنوان یک صفحه ورود در زمان دسترسی اولیه به سایت عمل می کند و یک کتابخانه به عنوان مکانی برای قراردادن تمامی محتوای سایت عمل می کند که آن ها را در سراسر سایت در دسترس قرار می دهد.
نحوه ساخت درخت محتوا متنوع است. بهترین نوع آن، نوشتن اسم نود صفحات از حروف کوچک و بدون هیچ فاصله ای است؛ زیرا این نود به طور مستقیم به شکل یک آدرس صفحه (URL) ترجمه می شود و درنتیجه به آدرس های (URL) آشناتری نیاز داریم تا راحت تر به آن ها دسترسی پیدا کنیم. اگر فراتر از آن می خواهید یک پایپ لاین (کانال ارتباطی) شخصی ایجاد کنید تا بعد از ایجاد نودها، به طور خودکار اسامی آن ها را در صورت لزوم تغییر داده و آپدیت کند.
برای زیرصفحه هایی که تحت صفحات مکمل ایجاد شده اند و به نقشه سایت یا دسته بندی آن متصل نیستند، اسم مستعار در نظر بگیرید تا به شکل صفحات جانبی در دسترس قرار گیرند. (آزمایش کنید)
در مورد سایت های چندگانه یا وب سایت های بسیار گسترده نیز به همین روال و با در نظر گرفتن نودهای کلان می توان ساختار درختی را اجرا کرد؛ نودهای کلان مکانی برای قرادادن محتوای به اشتراک گذاشته شده بین سایت های مرتبط است؛ حتی سایت هایی که از منابع داده مشترک و شاخص استفاده می کنند نیز آن داده ها را در قسمت نود کلان قرار می دهند. همچنین صفحات به اشتراک گذاشته شده را نیز می توان در بخش صفحات مکمل در نود کلان جایگذاری کرد.
برچسب:
نویسنده: فرانک دولتی